W dniach 30/09/16-2/10/16 miałam szczęście wraz z moim mężem Wojtkiem i dziećmi uczestniczyć w Dniach Skupienia Domowego Kościoła w Kerdiffstown House, zatytułowanych „Zakochać się na nowo”. Prowadzili je ksiądz Artur Ważny wraz z małżeństwem Iwoną i Andrzejem Bernachami z Tarnowa. Ku uczestnictwu w tych rekolekcjach skłonił mnie tytuł oraz ich data, zbiegająca się w czasie z naszą 20-rocznicą ślubu. Ksiądz Artur skupił się na wyjaśnieniu nam Teologii ciała według św. Jana Pawła II, a szczególnie rozwinął watek współżycia małżeńskiego. Ksiądz wyjaśnił, jaki był wspaniały zamysł Boży na początku oraz jak na skutek grzechu pierworodnego i utraty zaufania do Boga z Jego dobrym planem dla nas- współżycie zostało zredukowane do zaspokojenia przyjemności cielesnej, lub wręcz wypaczone, gdy używane jest dla zaspokojenia żądz jednej ze stron.
Zgodnie z planem Bożym powołani zostaliśmy do zmartwychwstania i do życia wiecznego, a współżycie małżeńskie ma w tej drodze ku wieczności nam pomoc. Dzieje się to, gdy radość zjednoczenia cielesnego prowadzi do głębokiego zjednoczenia duchowego, porównywanego do jedności duchowej Trójcy Świętej łączącej trzy osoby. Aby to zjednoczenie mogło mieć miejsce, ważna jest dobra komunikacja między małżonkami, tak, aby znali swoje uczucia, rozumieli swoje zachowania i wybory, byli sobie wierni-myślą, mowa i uczynkiem i czuli się za siebie i swoje potomstwo odpowiedzialni aż do śmierci. Pomocą w podtrzymywaniu tej relacji miłości (decyzji, którą małżonkowie podjęli w dniu ślubu) są modlitwa osobista, małżeńska, rodzinna, dialog małżeński i gotowość do przebaczania urazów, aby pozwolić miłosierdziu Bożemu działać cuda w naszych rodzinach. Jestem wdzięczna księdzu, że odważył się podjąć temat współżycia małżeńskiego, jakie było na początku i jak ma służyć budowaniu głębokiej więzi między małżonkami, dając satysfakcje obojgu i prowadząc ich drogą do nieba. Temat to trudny, od kilku już lat mnie nurtował i cieszę się, że ksiądz tak rzetelnie i przystępnie go przedstawił.
Jestem też wdzięczna księdzu za wieczorną modlitwę małżonków przed Najświętszym Sakramentem, w której poprowadził nas drogą medytacji, pomagając rozpoznać co nas zniewala trochę, bardziej, jeszcze bardziej, a co może prowadzić nas do zagłady- i jak to oddać Panu Bogu Wszechmogącemu, aby nas uwolnił. Cenna była też sugestia, by więcej mówić Bogu o naszych dzieciach niż naszym dzieciom o Bogu, jako że nie zawsze one chcą słuchać, a Bóg zawsze słucha uważnie. Chwała Panu! Szczęść Boże!
Gosia Wawrzynek z Roscommon
